वा ट स रू मी

…वा ट स रू मी…

विज्ञानाच्या वाटेवरला
वाटसरू मी आहे
धाव धावलोथकलो परी ही
वाट सरू ना पाहे।।
क्षण क्षण संशोधन सुख शोधन
श्वास श्वास ध्यासाने
वांछियले गवसले परी सुख
समाधान ना माने।।
दूरदर्शने दूरध्वनी ये
संगणकाचे ज्ञान
शस्त्र अस्त्र यंत्रे ती क्रांती
जैविक शोध महान।।
शतक विसावे अस्तंगत ही
पहाट नव शतकाची
सुखे भौतिके अगणित, का ही
वाट विनाशाची? ।।
रक्षक मी ही संशोधक मी
प्रगती तंत्रज्ञानी
रोग विनाशक मी संपोषक
वृद्धी आयुर्मानी ।।
या वाटेवर चंगळवादी
भोगवादी ती वृत्ती
संगतीत त्या संस्कृती माझी
जाई विलयाला ती ।।
जे जे उत्तम उदात्त ते ते
विसरूनी गेलो सारे
देही भरले पश्चिमेतले
तुफान वादळ वारे ।।
या वाटेला वाट फुटावी
श्रेय तिथे ये भेटी
आजवरी जे हाय हरपले
समाधान ये हाती ।।
अशी वाट मज हवी, हवी ती
निश्चित मी मिळवीन
यत्नांती यश विश्रांती ना
तोवरी नच घेईन ।।
स्पर्धेचे युग गतिमान हे
कवेत जग की आले
फिरेन जगती परी पाय मम
मायदेशी रुतलेले ! ।।
वाटसरू मी असा तसा ना
वाट नवी दावीन
आदर्श होईल वाटचि माझी
वेड जगा लावीन! ।।
…. प्रतिभा गारटकर
ऋतुगंध काव्यमंच
येरवडा, पुणे
७,,३,,२०००१