“बारामतीचा श्वास – अजितदादा”
साप्ताहिक भावनगरी | संपादकीय
— संतोष शिंदे
बारामती…
हे केवळ नकाशावरचं एक ठिकाण नाही, तर ती एक जिवंत भावना आहे. इथल्या मातीचा सुगंध, इथल्या माणसांची जिद्द आणि विकासाची ओढ—या सगळ्यांना एक ओळख मिळाली ती अजितदादा पवार यांच्या रूपाने.
प्रत्येक सकाळी विद्या प्रतिष्ठानच्या मैदानावर पडणारा पहिला पाऊल आजही एक वेगळी ऊर्जा देऊन जातो. त्या शांततेतही एक आवाज घुमतो—
“मेहनत करा, जमिनीवर राहा, आणि लोकांसाठी जगा.”
हा आवाज फक्त शब्द नाहीत… ती एक जीवनशैली आहे.
ती शिकवण आहे, जी अजितदादांनी बारामतीकरांच्या मनामनात रुजवली.
गेल्या अनेक दशकांत बारामतीचा चेहरामोहरा बदलताना आपण पाहिला. रस्त्यांपासून उद्योगांपर्यंत, शिक्षणापासून पाण्यापर्यंत—प्रत्येक क्षेत्रात झालेला विकास हा केवळ योजना नव्हती, तर ती दूरदृष्टी होती.
एक नेता म्हणून नव्हे, तर एक मार्गदर्शक म्हणून अजितदादा प्रत्येकाच्या पाठीशी उभे राहिले.
माझ्यासारख्या अनेक संपादक, पत्रकार आणि कार्यकर्त्यांना त्यांच्या सहवासात काम करण्याची संधी मिळाली—हा आमचा मोठा ठेवा आहे.
आमच्या छोट्याशा सूचनांनाही त्यांनी दिलेलं महत्त्व, आमच्या कामावर ठेवलेला विश्वास—यातून नेतृत्वाचा खरा अर्थ समजला.
आज…
तीन महिने झाले.
पण अजूनही मन हे मानायला तयार नाही की दादा आपल्यात नाहीत…
प्रत्येक रस्त्यावर त्यांची आठवण आहे,
प्रत्येक झाडात त्यांची सावली आहे,
आणि प्रत्येक श्वासात त्यांचं अस्तित्व आहे…
कधी कधी वाटतं—ते अजूनही आपल्याकडे पाहत आहेत,
मार्गदर्शन करत आहेत…
फक्त दिसत नाहीत, पण जाणवतात…
दादा…
का हो आम्हाला असं पोरकं करून गेलात…?
तुमच्या जाण्याने निर्माण झालेली पोकळी ही केवळ वैयक्तिक नाही,
तर ती संपूर्ण बारामतीच्या मनातली वेदना आहे.
ही उणीव शब्दांत मांडणं कठीण आहे… आणि विसरणं अशक्य.
पण…
तुम्ही दिलेली शिकवण, तुमची कार्यपद्धती आणि तुमचा आत्मविश्वास—
हेच आमचं बळ आहे.
आणि म्हणूनच,
हीच जिद्द, हीच निष्ठा आणि हीच ऊर्जा पुढील पिढीपर्यंत पोहोचवणं—

ही आमची जबाबदारी आहे.
अजितदादा केवळ एक नेता नव्हते…
ते बारामतीचा आत्मा होते… आणि राहतील.
“दादा, तुम्ही आमच्यात नसला तरी तुमचे विचार आमच्यात जिवंत आहेत…
आणि जोपर्यंत आमचा श्वास आहे, तोपर्यंत तुम्ही आमच्यात आहात.”
Miss you Dada…
— एक अभिमानी बारामतीकर
— संतोष शिंदे, संपादक
साप्ताहिक भावनगरी






