माझी बारामती, माझी जबाबदारी!
नकारात्मक बातम्यांच्या पलीकडे सकारात्मक बारामतीचा शोध घेऊया…
बारामती शहर आणि परिसर म्हटलं की विकास, शिक्षण, उद्योग, शेती, सहकार आणि आधुनिकतेची ओळख डोळ्यांसमोर उभी राहते. मात्र आज बारामतीतील बातम्यांकडे पाहिलं की मनात एक प्रश्न निर्माण होतो—बारामतीत फक्त अफरातफर, मारामारी, फसवणूक, प्रेमप्रकरणे, जुगार आणि गुन्हेगारीच घडते आहे का?
पोलीस विभाग आणि पोलीस ठाण्यांशी संबंधित बातम्या मोठ्या प्रमाणावर माध्यमांमध्ये झळकताना दिसतात. अर्थात, कायदा-सुव्यवस्था आणि गुन्हेगारीच्या बातम्या समाजासाठी महत्त्वाच्या आहेत. परंतु त्याचबरोबर बारामतीत चांगले काही घडत असेल, तर त्याचीही चर्चा व्हायला हवी.
बारामतीत प्रशासनाची इतर अनेक महत्त्वाची खाती आहेत. विविध शासकीय विभाग, नगरपालिका, कृषी, शिक्षण, आरोग्य, सहकार, उद्योग, सामाजिक संस्था आणि असंख्य सेवाभावी संस्था आपापल्या पातळीवर काम करत असतील, तर त्यांच्या सकारात्मक कामाची माहिती नागरिकांपर्यंत पोहोचणे गरजेचे आहे. विकासाची कामे, नव्या संकल्पना, विद्यार्थ्यांचे यश, शेतकऱ्यांचे प्रयोग, उद्योजकांची वाटचाल, सामाजिक उपक्रम आणि लोकहिताची कामे यांनाही बातम्यांमध्ये तेवढीच जागा मिळायला हवी.
कारण शहराची ओळख केवळ गुन्ह्यांनी होत नाही; शहराची खरी ओळख तेथील माणसांच्या कर्तृत्वाने होते.
दादांची बारामती आणि आजची जबाबदारी
बारामतीच्या विकासाचा विचार केला की स्वर्गीय अजितदादा पवार यांची आठवण झाल्याशिवाय राहत नाही. त्यांनी बारामतीच्या विकासासाठी घेतलेली धडपड, प्रशासनावर ठेवलेली पकड, कामाचा सातत्यपूर्ण पाठपुरावा आणि बारामतीच्या भवितव्याचा केलेला विचार यामुळे बारामतीला देशभरात वेगळी ओळख मिळाली.
दादांचा धाक होता, पण त्या धाकामागे विकासाची दृष्टी होती. बारामतीत काय कमी आहे, काय करायला हवे, कोणत्या क्षेत्रात पुढे जाता येईल, कोणती संस्था सक्षम करायला हवी, कोणत्या प्रश्नाकडे प्रशासनाने लक्ष द्यायला हवे—या प्रत्येक बाबीकडे ते गांभीर्याने पाहत असत.
आज बारामतीच्या रस्त्यावरून चालताना, शहरातील विविध भागांत फिरताना अनेकांना दादांची आठवण येते. ही आठवण केवळ भावनिक न राहता आपल्या जबाबदारीची जाणीव करून देणारी ठरली पाहिजे.
दादांनी बारामतीसाठी जे उभं केलं, त्याची जपणूक करणे आणि पुढे नेणे ही केवळ राजकीय नेतृत्वाची जबाबदारी नाही; ती प्रत्येक बारामतीकराची जबाबदारी आहे.
सुनेत्राताईंची नवी जबाबदारी
स्वर्गीय अजितदादांच्या जाण्यानंतर निर्माण झालेली पोकळी आणि दुःख हे शब्दांत व्यक्त करणे कठीण आहे. अशा परिस्थितीतही श्रीमती सुनेत्रा अजितदादा पवार यांनी सार्वजनिक जीवनातील जबाबदाऱ्या स्वीकारून पुढे जाण्याचा प्रयत्न केला आहे.
राज्याच्या राजकारणातील जबाबदारी, पक्षाची जबाबदारी, विविध सहकारी संस्थांची जबाबदारी, कुटुंबाची जबाबदारी आणि बारामतीशी असलेले नाते—या सर्वांचा समतोल साधणे ही निश्चितच सोपी गोष्ट नाही.
माळेगाव सहकारी साखर कारखान्याच्या जबाबदारीपासून विविध संस्थांशी संबंधित कामकाजापर्यंत त्या सक्रिय आहेत. अलीकडे जळोची बाजार येथील कृषी उत्पन्न बाजार समितीच्या वास्तूस भेट देऊन संस्थेच्या उत्पन्नवाढीसाठी आणि कामकाजासाठी मार्गदर्शन करण्याचा प्रयत्न त्यांनी केला. अशाच पद्धतीने बारामतीतील विविध संस्था सक्षम होण्यासाठी मार्गदर्शन आणि पाठपुरावा होत राहणे आवश्यक आहे.
दुःख मनात ठेवूनही सार्वजनिक जीवनातील जबाबदारी पार पाडणे ही बाब निश्चितच कौतुकाची आहे.
त्यांच्या पुढील वाटचालीत बारामतीच्या सर्वांगीण विकासाला अधिक प्राधान्य मिळावे, अशी अपेक्षा प्रत्येक बारामतीकराची असणे स्वाभाविक आहे.
पण आता प्रश्न आपलाही आहे!
नेते, प्रशासन, अधिकारी, संस्था आपापल्या पातळीवर काम करतील. पण आपण नागरिक म्हणून काय करतो?
“माझी बारामती, मी बारामतीकर” हे केवळ घोषवाक्य न राहता ते आपल्या आचरणात आले पाहिजे.
आपण शहर स्वच्छ ठेवतो का?
वाहतुकीचे नियम पाळतो का?
सार्वजनिक मालमत्तेची काळजी घेतो का?
तरुणांना व्यसनापासून दूर ठेवण्यासाठी प्रयत्न करतो का?
फसवणूक, जुगार आणि गुन्हेगारीविरोधात समाज म्हणून उभे राहतो का?
आपल्या परिसरातील चांगल्या कामाला प्रोत्साहन देतो का?
आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे—बारामतीची बदनामी करणाऱ्या गोष्टींपेक्षा बारामतीचा लौकिक वाढवणाऱ्या गोष्टींची चर्चा आपण किती करतो?
हे प्रश्न प्रत्येकाने स्वतःला विचारण्याची वेळ आली आहे.
बारामतीला नकारात्मकतेतून सकारात्मकतेकडे घेऊन जाऊया
गणपती, दसरा, दिवाळी आणि येणारे नवे वर्ष हे केवळ सण साजरे करण्याचे दिवस नाहीत. हे आत्मपरीक्षणाचे आणि संकल्प करण्याचे दिवसही आहेत.
चला, यंदा एक वेगळा संकल्प करूया—
“माझी बारामती, माझी जबाबदारी!”
बारामतीत एखादा विद्यार्थी मोठं यश मिळवतो, त्याची बातमी करूया.
एखादा शेतकरी नवा प्रयोग करतो, त्याची दखल घेऊया.
एखादा तरुण उद्योग उभा करतो, त्याला प्रोत्साहन देऊया.
एखादी संस्था समाजासाठी काम करते, तिचे कौतुक करूया.
एखाद्या परिसरात चांगले काम होते, ते इतरांपर्यंत पोहोचवूया.
कारण पॉझिटिव्ह बारामती घडवण्यासाठी केवळ प्रशासनाची नव्हे, तर समाजाच्या मानसिकतेचीही गरज आहे.
कालची बारामती, आजची बारामती आणि उद्याची बारामती
बारामती काल काय होती?
आज कुठे आहे?
आणि उद्या तिला कुठे घेऊन जायचे आहे?
या तीन प्रश्नांची उत्तरे शोधली तर कदाचित आपल्याला आपल्या जबाबदारीची खरी जाणीव होईल.
दादांनी दिलेल्या विकासाच्या वारशाकडे केवळ अभिमानाने पाहून चालणार नाही; तो पुढे नेण्यासाठी योगदान द्यावे लागेल.
बारामतीची अब्रू, बारामतीचा लौकिक आणि बारामतीची विकासाची ओळख जपणे ही प्रत्येकाची जबाबदारी आहे.
बारामती फक्त एक शहर नाही; ती आपली ओळख आहे.
म्हणूनच नकारात्मक बातम्यांच्या गर्दीत सकारात्मक बारामती शोधूया. चांगलं घडत असेल तर त्याची चर्चा करूया. चुकीचं घडत असेल तर त्याविरोधात आवाज उठवूया. प्रशासनाला प्रश्न विचारूया आणि प्रशासन चांगले काम करत असेल तर त्याचे कौतुकही करूया.
स्वर्गीय अजितदादांच्या विकासदृष्टीला आणि त्यांच्या स्मृतीला हीच खरी आदरांजली ठरेल.
गणपतीपासून दिवाळीपर्यंत आणि दिवाळीपासून नव्या वर्षापर्यंत एकच संकल्प करूया—
“माझी बारामती, माझी जबाबदारी!
मी बारामतीकर… आणि बारामती माझी!”
बारामतीची सकारात्मक ओळख निर्माण करण्यासाठी आपण स्वतःपासून सुरुवात करूया.
— भावनगरी संपादक संतोष शिंदे
